يک نفر دنبال خدا می گشت،شنيده بود که خدا آن بالاست و عمری ديده بود که دستها رو به آسمان قد می کشد.پس هر شب از پله های آسمان بالا می رفت، ابرها را کنار می زد،چادر شب آسمان را
می تکاند ، ماه را بو می کرد و ستاره ها را زير ورو
او می گفت: خدا حتما يک جايی همين جا هاست. و دنبال تخت بزرگی می گشت به نام عرش؛ که کسی بر آن تکيه زده باشد. او همه ی آسمان را گشت اما نه تختی بود و نه کسی. نه رد پايی روی ماه بود و نه نشانه ای لای ستاره ها. از آسمان دست کشيد، از جست و جوی آن آبی بزرگ هم
آن وقت نگاهش به زمين زير پايش افتاد.زمين پهناور بود و عميق.پس جا داشت که خدا را در خود پنهان کند
زمين را کند،ذره ذره و لايه لايه و هر روز فروتر رفت و فروتر
خاک سرد بود و تاريک و نهايت آن جز يک سياهی بزرگ چيز ديگری نبود
نه پايين و نه بالا، نه زمين و نه آسمان. خدا را پيدا نکرد. اما هنوز کوه ها مانده بود. درياها و
دشت ها هم. پس گشت وگشت و گشت. پشت کوه ها و قعر دريا را، وجب به وجب دشت را. زير
تک تک همه ی ريگها را. لای همه ی قلوه سنگ ها و قطره قطره آبها را. اما خبری نبود
از خدا خبری نبود
نا اميد شد از هر چه گشتن بود و هر چه جست و جو
آن وقت نسيمی وزيدن گرفت. شايد نسيم فرشته بود که می گفت خسته نباش که خستگی مرگ است. هنوز مانده است، وسيع ترين و زيباترين و عجيب ترين سرزمين هنوز مانده است
. سرزمين گمشده ای که نشانی اش روی هيچ نقشه ای نيست
نسيم دور او را گشت و گفت: "اينجا مانده است، اينجا که نامش تويی" و تازه او خودش را ديد، سرزمين گمشده را ديد. نسيم دريچه ی کوچکی را گشود،راه ورود تنها همين بود
و او پا بر دلش گذاشت و وارد شد
خدا آن جا بود
بر عرش تکيه زده بود و او تازه دانست عرشی که در پی اش بود، همين جاست
سال ها بعد ، وقتی که او به چشم های خود برگشت، خدا همه جا بود؛ هم در آسمان هم در زمين. هم زير ريگ های دشت و هم پشت قلوه سنگ های کوه، هم لای ستاره ها و هم روی ماه
الهیییییییییییی
، نگاه چه زمان سریع میگذره ، همین دیروز بود که رفتیم بیمارستان ستایش رو ببینیم ها دقیقا دیروز بود بعد حالا خانوم ۱ سالش شده . آدم گذر زمان
رو در خودش که نمیبینه تو بچه هایی که بزرگ میشن میبینه .
این پست رو میخوام رنگ رنگی بکنم .
آخه با يه بند ميشه مانتو رو بست ؟
خب بریم سر اصل مطلب : امروز من ۱۵ سالم تموم شد رفتم تو ۱۶ سال به به ... به به 
کم کم دارم جوان میشم آخه الان من نوجوان هستم 
خلاصه امروز خیلییییییی به من خوش خواهد گذشت ، جاتون بسیار بسیار خالی هست . 
حالا فعلا معلوم نیست چی ازش بخوام تا فکرام بکنم 
البته همین که من اینجا هستم خودش کادو ولی یه کادو کوشولو هم اون بقلا تو حاشیه ازش بگیرم 
من به همراه مریم خانومی و فاطمه و علی در پشت یکی از ماشین ها نشسته بودیم و دقیقا با هم یکی شدیم 
ولی خیلی خوش گذشت کارهای زیادی انجام دادیم مثلا من و مریم خانومی قایم موشک بازی کردیم تو ماشین 
.
سال نو رو به همههههههههههههه تبریک میگم 
سال خوبی رو براتون آرزو میکنم ( آرزو بر جوانان عیب نیست )