چند یهودی در کنیسه ای دعا می خواندند ، ناگهان صدای کودکی را شنیدند که می گفت :

الف ، ب،جیم،دال.سعی کردند ذهن شان را بر روی کتاب مقدس متمرکز کنند ،اما صدا تکرار کرد :

الف ، ب ، جیم ، دال. سرانجام دست از دعا کشیدند و وقتی به اطراف نگریستند ، پسری را دیدند که مدام همین حروف را می خواند .

خاخام به پسرک گفت : چرا این کار را می کنی ؟

پسرک گفت : چون من دعا های مقدس را بلد نیستم . فکر مردم اگر حروف الفبا را بخوانم ، خدا خودش از این حروف استفاده می کند  تا کلمات درست را بسازد .

خاخام گفت : به خاطر این درس متشکرم . و امیدوارم من هم بتوانم روزهای زندگی ام بر روی زمین را همین طور که تو حروف را به او دادی ، به خدا بدهم .

استاد می گوید:

بنویس، چه یک نامه ، خاطرات روزانه ، یا یاداشتی موقع صحبت با تلفن ـ اما بنویس.

با نوشتن ، به خدا و به دیگران نزدیک تر می شویم .

اگر می خواهی نقش خودت را در دنیا بهتر بفهمی، بنویس . سعی کن روح ات را در نوشته ات بذاری، حتی اگر هیچ کس کارت را نمی خواند یا بدتر ، حتی اگر کسی چیزی را بخواند که نمی خواهی خوانده شود . همین نوشتن به ما کمک می کند افکارمان را تنظیم کنیم و پیرامون مان را واضح تر ببینیم . یک کاغذ و قلم معجزه می کند ـ درد را تسکین می دهد ، رویاها را تحقق می بخشد و امیدهای از دست رفته را باز می گرداند .

کلمه قدرت است .

دیدم ئو تا آدم عشقولی برای هم شعر نوشتن.

اینم شعرش:

۱۰ شاخه گل برای تو می فرستم

۹ تای آن طبیعی است

و ۱ عدد آن مصنوعی است

تا خشک شدن آخرین گل دوستت دارم

                                                                                                                   A.E 

این دو تا خیلی دارن مسئله را پیچیده میکنن.

ولی اون یک تیکه که اون سیاه وست داشت گریه می کرد دلم براش کباب شد

راستی من تو یک چیزی موندم این همه دعوا ،یک ماه بازی فوتبال فقط برای همین یک دونه جام بود

میگفتن برای هر کدومشون خودم یک دونه می گرفتم

اینم کمرون و رژه جونممممممممممممممممممممممممممم

مثل گل میمونن

الهی قربونشون بشم

نگاشون کنین تا لذت ببرین

راستی یادم رفت معرفی کنم

سمت راست: کمرون

سمت چپ: رژه

قویی پریده بی گاه از خواب

شوید غبار نیل ز بال و پر سپید.

لب های جویبار

لبریز موج زمزمه در بستر سپید.

در هم دویده سایه و روشن.

لغزان میان خرمن دوده

شبتاب می فروزد در آذر سپید.

همپای رقص نازک نی زار

مرداب می گشاید چشم تر سپید.

خطی ز نور روی سیاهی است:

گویی بر آبنوس درخشند زر سپید.

دیوار سایه ها شده ویران.

دست نگاه در افق دور

کاخی بلند ساخته با مرمر سپید

می خواهم روحم را آزاد کنم تا بتواند از تمامی عطایای یک روح لذت ببرد. هنگامی که چنین چیزی ممکن باشد ، سعی نمی کنم پستی  و  بلندی های ماه را بشناسم  ،  و یا پرتو های خورشید را تا       سرچشمه شان پی بگیرم .

نمی کوشم زیبایی یک ستاره ، یا انزوای تصنعی یک انسان را درک کنم .

آن گاه که رهایی روحم را بیاموزم ، از سپیده دم پیروی می کنم و در طول زمان ، با او باز می گردم .

آن گاه که رهایی روحم را بیاموزم ، در جریان های مغناطیسی ای غوطه ور خواهم شد ،که به درون

اقیانوسی جاری اند که در آن ، تمامی آبها گرد می آیند تا روح جهان را تشکیل دهند .

آن گاه که رها کردن روحم را بیاموزم ، می کوشم برگ شکوهمند آفرینش از آغاز بخوانم.

یک وب با دوستم زدم برین نگاه کنین

البته هنوز چیزی توش نریختم

اینم آدرسش :

نه به ابر٬ نه به اب٬ نه به برگ٬ نه به این ابی ارام بلند

نه به این اتش سوزنده که لغزیده به جام

نه به این خلوت خاموش کبوترها

من به این جمعه نمی اندیشم

                                                       من مناجات درختان هنگام سحر

                                                       رخت عطر گل یخ را با باد

                                                       نفس پاک شفایق را در سینه کوه

                                                       صحبت چلچله ها را با ذوق

                                                        گردش رنگ٬ طراوت را با بوته گل

                                                        همه را می شنوم٬می بینم

من به تو می اندیشم 

ای سراپا همه خوبی

تک و تنها به تو می اندیشم

همه وقت٬همه جا

من در هر حال که باشم

به تو می اندیشم

خب دیگه تابستان منم تمام شد

از دیروز کلاس زبانم شروع شد از ساعت ۱۰/۸ تا ۵۰/۹ باید کلاس باشم.اصلا به فکر بچه ها نیستن.

توی زمستان باید مدرسه بری توی  تابستان باید بری کلاس زبان با اینکه من توی زمستان هم میرم کلاس زبان ولی خب آخه ببینین هنوز چند هفته از مدرسه نگذشته باید بری کلاس.

نمیدونم کی این کلاس زبان تمام میشه وقتی lets go میرفتم میگفتن دو ترم دیگه تمام حالا که اومدم acc میبینم نه بابا چند تا کتاب دیگه هم هست

خب حالا من هر چی هم بزنم توی سر خودم و گریه کنم فایده ای نداره. کی به حرف ما گوش میده بابا.

خب پس خستتون نمیکنم.باییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

راستی یک پیشنهاد برای در رفتن از ظرف شستن یا خشک کردن:

وقتی مجبوری ظرفها را خشک کنی

( وای که چه قدر مزخرف است و کسل کننده )

وقتی مجبوری ظرفها را خشک کنی

( که می شود به جاش تلوزیون نگاه کرد )

وقتی مجبوری ظرفها را خشک کنی

اما یکی شان را می اندازی زمین ...

شاید بعد از انداختن این شکستنی

دیگر مجبورت نکنند ظرف ها را خشک کنی

این شعر را برای تو میگویم                                                           در یک غروب تشنه تابستان

در نیمه های این ره شوم آغاز                                                      در کهنه گور این غم بی پایان

این آخرین ترانه لالائیست                                                             در کنار گاهواره خواب تو

باشد که بانگ وحشی این فریاد                                                     پیچد در آسمان شباب تو

بگذار سایه من سرگردان                                                               از سایه تو دور و جدا باشد

روزی به هم رسیم که گر باشد                                                       کس بین ما نه غیر خدا باشد

روزی رسد که چشم تو با حسرت                                                   لغزد بر این ترانه درد آلود

جوئی مرا درون سخنهایم                                                             گوئی بخود که مادر من او بود

نویسنده : فروغ

زیبایی

حوا در باغ عدن قدم می زد که مار به او نزدیک شد و گفت :

این سیب را بخور .

حوا که درسش را از خداوند آموخته بود امتناع کرد.

مار اصرار کرد : این سیب را بخور . چون باید برای شوهرت زیباتر شوی .

حوا پاسخ داد : نیازی ندارم . او که جز من کسی را ندارد.

مار خندید : البته که دارد.

حوا باور نمی کرد . مار او را به بالای یک تپه به کنار چاهی برد .

آن پایین است . آدم او را آنجا مخفی کرده .

حوا به درون چاه نگریست و بازتاب تصویر زن زیبایی را در آب دید . و سپس سیبی را که مار به او پیشنهاد می کرد خورد .

نویسنده : پائولو کوئلیو                                                کتاب : مکتوب

توی این دشت پر احساس تو

                       نموندی رفتی ساده

تو گذشتی بی تفاوت از همه

                             دل به تنهایی دادی

 رفتی منو گذاشتی

                            بی وفا

                            دیگه دوستت ندارم بخدا

نمی دونم کجا و کی هستی

                            نمی خوام که بدونم

با تو خونه ای ساختم

                             توی قلبم همیشه

      من که موندم

   پس چرا؟؟؟؟؟؟؟                   پس چرا؟؟؟؟؟؟؟

خبری از تو پیدا نمیشه؟

        بهونۀ قشنگ من                                    رفیق روز تنگ من

       با رفتنت زخاطرم                                شکسته قلب سنگ من

       تویی تنها بهونه ام                              عزیز بیا به خونه ام

       گر تونیای به خونه ام                          جونم می ره از این تنم

       نیای تو روزی بی صدا                         بگی می خوام بشم جدا

       نری یه وقتی بی نگاه                         می سپارمت دست خدا

       می گم آهای آهای خدا                      بگیر جونش و بی صدا

       که اینه یار بی وفا                             رفته نکرده یک نگاه

       بدون که بعد رفتنت                           یا وقت جون سپردنت

      هرگز نیام به دیدنت                            دست نزنم به اون تنت

      منم می رم زه زندگیت                        بریدم ریس بندگیت

      یادت باشه که بعد از این                      می خوام بشم بدبخت ترین 

      خداحافظ  عزیز  من                            مهرت رفته از دل من

      منم نمی شه باورم                            یادت رفته از خاطرم

      جاش اُمده یه کوه غم                          شکسته اون غرور من